Bağlaç olan da/de her zaman ayrı yazılır ve asla ta/te şeklinde sertleşmez. Cümleden çıkarıldığında cümlenin anlamı bozulmaz, sadece daralabilir.
Bulunma durumu eki olan -de kendinden önceki kelimeye bitişik yazılır. Ünsüz benzeşmesi kuralına uyarak ta/te biçimine dönüşebilir.
Bağlaç olan ki kelimeden ayrı yazılır ve cümleden çıkarıldığında anlam tamamen bozulmaz. Bazı kalıplaşmış kelimelerde bitişik yazılır.
İlgi zamiri olan -ki ve sıfat yapan -ki eklendiği sözcüğe daima bitişik yazılır. Bunlar cümleden çıkarılamaz.
Soru eki olan mı/mi kendinden önceki kelimeden her zaman ayrı yazılır. Kendinden sonra gelen ekler ise bu soru ekine bitişik yazılır.
İkilemeler daima ayrı yazılır ve aralarına hiçbir noktalama işareti konmaz. Art arda, baş başa, yan yana kelimeleri yaygın örneklerdir.
İlk hecenin sonuna m, p, r, s ünsüzleri getirilerek yapılan pekiştirmeli sözcükler her zaman bitişik yazılır. Masmavi, sapsarı gibi kelimeler örnektir.
Yön isimleri özel isimden önce gelip bir bölgeyi belirtirse büyük harfle başlar. Özel isimden sonra gelir veya tek başına kullanılırsa küçük yazılır.
Ara yönleri belirten kelimeler her zaman bitişik yazılır. Kuzeydoğu ve güneybatı gibi kelimeler bu kurala uyar.
Belli bir tarihi tam olarak bildiren ay ve gün adları büyük harfle başlar. Belirli bir tarih bildirmeyen ay ve gün adları ise küçük harfle yazılır.
Belli bir tarih bildirdiği için büyük harfle yazılmış ay ve gün adlarına gelen ekler kesme işaretiyle ayrılır.
Dünya, güneş, ay ve gezegen adları coğrafya veya astronomi terimi olarak kullanıldığında büyük harfle başlar. Günlük dilde ise küçük harfle yazılır.
Tarihi olay, çağ ve dönem adlarındaki bütün kelimeler büyük harfle başlar. İlk Çağ ve Millî Edebiyat Dönemi kullanımları doğrudur.
Özel ada dahil olmayan il, ilçe, köy, belde gibi genel sözcükler küçük harfle başlar. Konya ili veya Çankaya ilçesi şeklindeki yazım doğrudur.
Dağ, deniz, nehir, göl, boğaz gibi coğrafi tür bildiren kelimeler özel ada dahilse büyük harfle başlar. Ağrı Dağı ve Van Gölü doğru yazımlardır.
Kişi adlarından önce veya sonra gelen saygı sözleri, unvanlar, lakaplar ve meslek adları her zaman büyük harfle başlar.
Tabela, levha ve levha niteliğindeki yazılarda geçen kelimelerin tamamı veya sadece ilk harfleri büyük yazılır.
Akrabalık bildiren kelimeler küçük harfle başlar. Ancak bu kelimeler lakap olarak isimden önce veya sonra kullanılırsa büyük harfle yazılır.
Özel isimlere getirilen iyelik, durum ve bildirme ekleri kesme işaretiyle ayrılarak yazılır.
Kurum, kuruluş, kurul ve iş yeri adlarına gelen ekler kesinlikle kesme işaretiyle ayrılmaz.
Özel isimlere getirilen yapım ekleri ve çoğul eki olan -ler kesme işaretiyle ayrılmaz. Türkçenin veya Ankaralılar örneklerinde ayrılmaması gerekir.
Sonunda 3. teklik kişi iyelik eki olan özel bir isme, başka bir iyelik eki getirildiğinde kesme işareti kullanılmaz.
Büyük harflerle yapılan kısaltmalara getirilen ekler, kısaltmanın son harfinin okunuşuna göre belirlenir ve kesme işaretiyle ayrılır.
Küçük harflerle yapılan kısaltmalara getirilen ekler, kelimenin uzun okunuşuna göre belirlenir ve kesme işaretiyle eklenir.
Sayılara getirilen ekler kesme işaretiyle ayrılır ve sayının son harfinin okunuşuna uyar. Ünsüz sertleşmesi kuralı sayılarda da geçerlidir.
Saat ve dakika arasına sadece nokta konur. Tam saatlere gelen ekler sıfırlara göre değil, saatin tam okunuşuna göre getirilir.
Sıra sayıları rakamla yazıldığında sadece kesme işareti ve ek konur, öncesinde nokta kullanılmaz. Fazladan i harfi konulmasına dikkat edilmelidir.
Üleştirme sayıları kesinlikle rakamla yazılmaz, her zaman harflerle yazılır. Sayıların rakamla bölüştürülmesi yazım yanlışıdır.
Birleşme sırasında ünlü veya ünsüz düşmesi yaşayan birleşik kelimeler kural gereği bitişik yazılır.
Etmek, olmak gibi eylemlerle kurulan fiillerde ses türemesi veya düşmesi varsa bitişik, hiçbir ses olayı yoksa ayrı yazılır.
Şey sözcüğü kendisinden önceki kelimeden her zaman ayrı yazılır. Her şey veya hiçbir şey kullanımları bu kurala uyar.
Biraz, birçok, birkaç, birtakım, herhangi, hiçbir gibi belgisiz sıfat ve zamir niteliğindeki sözcükler gelenekselleşmiş olarak bitişik yazılır.
Birtakım kelimesi bazı anlamına geldiğinde bitişik yazılır. Eğer bir sözcüğü sayısal bir anlam taşıyorsa o zaman ayrı yazılmalıdır.
Herkes kelimesi her zaman sonu s harfi ile bitecek şekilde yazılır. Z harfi ile kullanımı yazım yanlışı kabul edilir.
İki noktadan sonra gelen kısım bağımsız bir tam cümle özelliğindeyse büyük harfle başlar. Sadece küçük örnekler sıralanıyorsa küçük harfle başlar.
Din ve mezhep adları ile bunların mensuplarını bildiren kelimelerin tamamı kural gereği büyük harfle başlatılır.
Millet, boy ve oymak adları her zaman büyük harfle başlar. Türk, Alman, Oğuz gibi isimler örnek teşkil eder.
Dil ve lehçe isimleri büyük harfle başlar. Bu kelimelere gelen yapım ekleri kesme ile ayrılmaz ancak çekim ekleri varsa ayrılır.
Devlet adları her zaman büyük harfle başlar ve özel isim statüsünde oldukları için bunlara gelen ekler kesme ile ayrılır.
Lira, dolar, avro gibi para birimleri cümle içinde küçük harfle başlar. Bunlar özel isim kabul edilmezler.