Konunun en kritik bilgileri — hızlı tekrar için.
Realizm varlığın zihinden bağımsız gerçekliğini, idealizm ise gerçekliğin zihne bağlı olduğunu savunur; temel ayrım budur.
Bronzun madde, heykelin biçiminin form olması, varlığı madde ve form birliği olarak açıklayan Aristoteles'in anlayışını yansıtır.
İnsanın sabit bir özünün olmadığını ve kendini seçimleriyle yarattığını savunan görüş varoluşçuluğa aittir.
Parmenides varlığın değişmez olduğunu savunurken Herakleitos her şeyin sürekli değiştiğini ileri sürerek onun tam karşısında yer alır.
Evrende tek bir gerçeklik bulunduğunu ve çokluğun bunun görünümleri olduğunu savunmak monizmdir.
İlk Çağ doğa filozofları varlığı açıklarken her şeyin kaynağındaki değişmez ilk ilkeyi yani arkheyi bulmayı amaçlamıştır.
Doğru bilginin mümkün olup olmadığı sorusu bilgi felsefesinin yani epistemolojinin konusudur.
Varlık felsefesi yani ontoloji, var olanı var olmak bakımından inceleyen felsefe dalıdır.
Thales, Anaximandros ve Anaximenes varlığın kaynağını su, apeiron ve hava gibi doğal ilkelerle açıklamaya çalışan Milet doğa filozoflarıdır.
Monizm, varlığın tek bir temel ilkeden ya da tözden oluştuğunu savunur.
Varlığı tek bir ilkeyle açıklamak, varlığın kaç ilkeden oluştuğu yani niceliği sorusuna monist bir yanıt vermek demektir.
Evrenin tek bir tanrısal tözün açılımı olduğunu ve her şeyin bu tözün görünümü olduğunu savunmak monizmle örtüşür.
Varlığı var olmak bakımından genel olarak incelemek, ontolojinin var olan her şeyin ortak özelliklerini araştıran yaklaşımıdır.
Varlığın düşünceden ibaret olduğunu ve nesnelerin zihinde algılandıkları için var olduğunu söylemek idealizme girer.
Masanın rengi ve yeri değiştiği hâlde masa olarak kalması, değişmeyen özü ile değişebilen ilinekleri arasındaki ayrımla açıklanır.
Varoluş, bir varlığın gerçekten burada ve şimdi bulunuyor olması durumunu ifade eder.
Varlığın var olup olmadığı sorusuna realizm var olduğu, nihilizm ise var olmadığı biçiminde karşıt yanıtlar verir.
Ateşin belli ölçülerde yanıp sönmesiyle her şeyin oluştuğu görüşü, arkheyi ateş kabul eden Herakleitos'a aittir.
Plüralizm yani çoğulculuk, varlığın ikiden çok temel ilkeden oluştuğunu savunur. Empedokles'in dört unsuru buna örnektir.
Varlık felsefesinin genel amacı, var olanı var olmak bakımından ele alıp onun temel yapısını anlamaktır.
Metafizik varlık, tanrı, ruh gibi duyu ötesi konuları kapsayan geniş bir alandır; ontoloji ise bu alanın özel olarak varlığı ele alan dalıdır.
İdealizm, varlığın asıl gerçekliğini maddede değil düşünce, ruh ya da ideada bulur.
Anaximenes arkheyi hava olarak belirlemiştir, dolayısıyla bu eşleştirme doğrudur. Thales su, Herakleitos ateş, Demokritos atom, Pythagoras sayı dediğinden diğer eşleştirmeler yanlıştır.
Değişimi yanılsama sayıp gerçek olanın tek ve değişmez varlık olduğunu savunmak Parmenides ile aynı çizgidedir.
Söz konusu düşünür maddeyi gerçekliğin temeli sayan bir materyalisttir ve varlığın var olduğunu kabul eder; bu yüzden varlığı büsbütün reddettiği söylenemez.
Herakleitos varlığı sürekli değişim, Parmenides ise değişmez töz olarak gördüğünden oluş ve durağanlık karşıtlığını en iyi bu ikili temsil eder.
Varlık felsefesi, var olanın ne olduğunu, gerçekliğin yapısını ve varlığın ilk ilkesini inceleyen felsefe dalıdır. Ontoloji olarak da bilinir.
Herakleitos'a göre her şey sürekli değişim ve oluş halindedir. Aynı ırmağa iki kez girilemez, çünkü sular durmadan akar.
Parmenides'e göre gerçek varlık değişmez, bölünmez ve süreklidir. Değişim ve çokluk yalnızca duyuların yanıltıcı görünüşleridir.
İdealizme göre gerçekliğin temeli maddi değil, düşünsel ya da ruhsaldır. Platon'un idealar öğretisi bu görüşün klasik örneğidir.
Materyalizme göre var olan tek gerçeklik maddedir. Düşünce ve bilinç de maddenin belli bir örgütlenme düzeyinin ürünüdür.
Platon'a göre gerçek varlıklar duyusal nesneler değil, onların değişmez örnekleri olan idealardır. Nesneler idealardan pay alır.
Aristoteles'e göre gerçek varlık, madde ve formun birleşiminden oluşan tek tek tözlerdir. Form maddeye biçim ve öz kazandırır.
Düalizm gerçekliği iki temel ilkeye dayandırır. Monizm ise var olan her şeyi tek bir ilkeyle açıklar.
Varlık açısından nihilizm, gerçek bir varlığın bulunmadığını ya da hiçbir şeyin nesnel değerinin olmadığını ileri süren görüştür.
Varlık felsefesi, var olanın tek mi yoksa çok mu olduğunu tartışır. Bu tartışma monizm ve plüralizm ayrımına yol açar.