Konunun en kritik bilgileri — hızlı tekrar için.
En çok sayıda insanın en büyük mutluluğunu ölçüt alan görüş faydacılıktır. Bentham ve Mill tarafından geliştirilen bu anlayış, eylemin doğruluğunu toplam yarara göre değerlendirir.
Ahlak felsefesinde kötü, ahlaken kaçınılması ve yapılmaması gereken davranışları ifade eder.
Kişinin özgürce yaptığı eylemlerin sonuçlarını üstlenmesine sorumluluk denir. Sorumluluk özgürlüğü öngerektirir; çünkü ancak özgürce yapılan eylemlerden dolayı hesap sorulabilir.
Eylemin değerini sonucuna değil, ödeve ve eylemin kendisine göre belirleyen yaklaşım deontolojik yani ödev etiğidir.
Ölçülü haz ve ruh dinginliğini amaçlayan filozof Epikuros'tur. Ona göre gerçek mutluluk aşırı arzuların değil, sakin ve dengeli bir yaşamın sonucudur.
İnsan her şeyin ölçüsüdür sözü sofist Protagoras'a aittir. Bu söz, bilgi ve değerlerin herkes için aynı olmadığını, kişiye göre değiştiğini ifade eden görecelik anlayışını yansıtır.
Ahlaki görecelik her davranışı ait olduğu topluma göre haklı gösterebildiği için haksızlıkları bile mazur kılma tehlikesi taşır.
İnsanın tüm eylemlerinin önceki nedenlerle zorunlu olarak belirlendiğini ve özgür seçimin bir yanılsama olduğunu ileri süren görüş determinizmdir.
Ahlaki değerlerin bireyden bireye değiştiğini ve herkesin kendi doğrusu olduğunu savunan görüş öznel yani bireysel göreceliktir.
Aristoteles'te cesaret, korkaklık gibi bir eksiklik ile delice atılganlık gibi bir aşırılık arasındaki altın ortadır.
Erdem etiği, bir eylemin doğruluğundan çok onu yapan kişinin karakterine ve erdemlerine odaklanır.
Ahlaki eylemin koşulları özgürlük, akıl, bilinç, vicdan ve iradedir. Zengin olmak ahlaki eylemin bir koşulu değildir; kişi maddi durumundan bağımsız olarak ahlaki eylemde bulunabilir.
Nedenselliği reddetmeden özgürlüğü savunan ve kişinin kendi karakterine göre özgürce belirlendiğini söyleyen görüş otodeterminizmdir.
Ahlak kurallarını Tanrı'nın buyruklarına dayandıran anlayış dinî yani teolojik ahlaktır. Bu görüşe göre iyi ve kötünün ölçütü ilahi iradedir.
Platon'un dört temel erdemi bilgelik, cesaret, ölçülülük ve adalettir. Adalet, diğer üç erdemin uyum içinde işlemesiyle ortaya çıkan bütünleştirici erdemdir.
Bir eylemin değerini sonuçlarına göre belirleyen kuramlara sonuççu yani teleolojik etik denir.
Bir eylemin değerini, sonucundaki toplam mutluluğa göre belirleyen görüş faydacılıktır. Ödev ahlakı ise sonucu değil, eylemin dayandığı niyet ve ilkeyi esas alır.
Kant, koşulsuz iyi olan tek şeyin iyi istenç yani iyi niyet olduğunu söyler.
Sorumluluk özgürlüğü gerektirdiğine göre, eylemleri tümüyle dış nedenlerle belirlenmiş ve özgürce seçim yapamayan biri yaptıklarından tam anlamıyla sorumlu tutulamaz.
Ahlak yargısı ise olması gerekeni, yani bir değeri dile getirir. Bu yüzden ahlak yargıları olgusal önermeler gibi kanıtlanamaz.
Tıp, çevre ve iş yaşamı gibi belirli alanlardaki somut ahlaki sorunları ele alan etik dalı uygulamalı etiktir.
Ahlaki eylemleri ve iyi-kötü sorununu felsefi olarak ele alan disipline etik ya da ahlak felsefesi denir.
Kötülüğü bilgisizliğe bağlayan ve iyiyi bilenin iyiyi yapacağını savunan anlayış ahlaki intellektüalizmdir.
Ahlaki kavramların anlamını ve ahlaki yargıların yapısını inceleyen etik dalı meta-etiktir.
Ahlaki sorumluluğun temel koşulu özgür iradedir. Kişi seçimlerini özgürce yapamıyorsa eyleminden sorumlu tutulamaz.
Ahlak felsefesinde iyi, yapılması gereken ve ahlaken değerli olanı ifade eder. Güzel estetik bir değerdir, tutarlılık mantığın konusudur; bunlar ahlaki anlamdaki iyi ile karıştırılmamalıdır.
Ahlak felsefesi, iyi ve kötü, doğru ve yanlış gibi kavramları ve insan eylemlerinin değerini inceleyen felsefe dalıdır. Etik olarak da adlandırılır.
Ahlak, bir toplumda yaşanan değer ve kuralların bütünüdür. Etik ise bu ahlaki olguları eleştirel biçimde inceleyen felsefi soruşturmadır.
Hedonizme göre en yüksek iyi hazdır ve ahlaki eylemin amacı hazzı artırıp acıyı azaltmaktır. Epikuros bu görüşün önemli temsilcisidir.
Faydacılığa göre bir eylem en çok sayıda insana en büyük yararı sağlıyorsa iyidir. Bentham ve Mill bu görüşün öncüleridir.
Kant'a göre bir eylemin ahlaki değeri sonucundan değil, ödeve uygun ve iyi niyetle yapılmasından gelir. Ahlak koşulsuz buyruğa dayanır.
Aristoteles'in temsil ettiği erdem ahlakı, iyi eylemden çok iyi karakteri öne çıkarır. Erdem, aşırılıklar arasındaki altın ortadır.
Bir eylemin ahlaki olarak değerlendirilebilmesi için failin özgür ve seçim yapabilir olması gerekir. Zorunlu eylem ahlaki sorumluluk doğurmaz.
Katı determinizm, insan eylemlerinin önceden belirlendiğini savunur. Özgürlükçü görüş ise iradenin seçme gücünü ahlakın koşulu sayar.
Ahlaki rölativizme göre evrensel ahlak yasası yoktur. İyi ve kötü toplumdan topluma, çağdan çağa değişen göreli değerlerdir.
Egoizm, eylemin ölçütünü bireyin kendi çıkarı sayar. Altruizm ise başkalarının iyiliğini gözeten özgeci bir ahlak anlayışıdır.