Konunun en kritik bilgileri — hızlı tekrar için.
Eklem, basit önermeleri birbirine bağlayarak bileşik önermeler kuran mantık işlemcisidir. Değil, ve, veya, ise ve ancak ve ancak temel eklemlerdir.
Değilleme tek bir önermeye uygulanan eklemdir. Bir önermenin başına gelerek doğruluk değerini tersine çevirir; tekli eklem olarak da bilinir.
Ve eklemiyle kurulan bileşiğe tümel evetleme denir. p ve q biçiminde yazılır ve her iki bileşen doğruysa doğru olur.
Veya eklemiyle kurulan bileşiğe tikel evetleme denir. p veya q biçiminde yazılır ve en az bir bileşen doğruysa doğru olur.
İse eklemiyle kurulan bileşiğe koşullu önerme denir. p ise q ifadesinde p öncül, q ise ardıl olarak adlandırılır.
Ancak ve ancak eklemiyle kurulan bileşiğe çift koşullu önerme denir. p ancak ve ancak q biçiminde yazılır ve karşılıklı koşulu belirtir.
Değilleme yalnızca tek önermeye uygulandığı için tekli eklemdir. Ve, veya, ise ve ancak ve ancak ise iki önermeyi bağladığı için ikili eklemdir.
Koşullu önermede ise ekleminden önce gelen bileşen öncül, sonra gelen bileşen ardıldır. p ise q önermesinde p öncül, q ardıldır.
Sembolik mantıkta basit önermeler p, q, r gibi harflerle gösterilir. Bu harflere önerme değişkeni denir ve doğru ya da yanlış değeri alırlar.
Bileşik önermeler çözümlenirken önce değilleme, sonra ve ile veya, ardından ise ve en son ancak ve ancak işleme alınır.
p değil 'Ali evde değil' anlamına gelir, bu da q ile ve bağlacıyla birleşir; ifade 'Ali evde değil ve Veli bahçede' cümlesini verir.
'Hem... hem...' yapısı iki önermenin birlikte doğruluğunu ister; bu tümel evetlemedir ve p ve q olarak yazılır.
Bileşik önerme, en az bir eklemle birden fazla önermenin birleşmesiyle oluşur; 'yağmur yağıyor ve hava soğuk' iki önermeyi 've' ile bağlar.
've' tümel evetleme eklemidir; p ve q her iki eylemin birlikte gerçekleştiğini, yani 'Ayşe koşar ve Fatma yürür' cümlesini ifade eder.
Aynı önceliğe sahip 'veya' eklemleri arka arkaya geldiğinde işlemler genellikle soldan sağa doğru sırayla yapılır.
'Ağır değil' p önermesinin değilidir ve 'veya' ile q'ya bağlanır; ifade p değil veya q biçiminde sembolleştirilir.
Öncelik sırasında en yüksek önceliğe değilleme sahiptir; bir ifadede önce 'değil' işlem görür, sonra diğer eklemler gelir.
Değilleme önce işlem gördüğünden q değil 'yol açık değil' olur; ifade 'Kar var veya yol açık değil' cümlesini verir.
'Trafik yoğunsa' öncül, 'geç kalırım' sonuçtur; koşullu önerme p ise q biçiminde yazılır.
Öncelik sırasına göre 've' eklemi 'ise' ekleminden önce işlem görür; ifade p ise (q ve r) biçiminde değerlendirilir.
İki olumlu özellik 've' bağlacıyla birleştirildiğinden tümel evetleme kullanılır ve önerme p ve q biçiminde yazılır.
'veya' tikel evetleme eklemidir; p veya q en az birinin doğru olduğunu, yani 'Deniz sakin veya rüzgar hafif' cümlesini ifade eder.
'ancak ve ancak' ifadesi karşılıklı koşullu eklemdir; iki önerme birbirini gerektirdiği için p ancak ve ancak q yazılır.
Tümel evetleme, iki önermeyi birlikte olumlayan 've' eklemidir; her ikisi de doğruysa önerme doğrudur.
'Ne... ne...' yapısı her iki önermenin olumsuzunu ve ile bağlar; ifade p değil ve q değil biçiminde yazılır.
Sembolik mantık (ekler) çalışırken ana odak kavram, kuram ve örnek ayrımı kurmaktır; önce kavramı, sonra tipik soru dilini ayır.