Konunun en kritik bilgileri — hızlı tekrar için.
Savunma mekanizmaları egonun kaygıyı azaltmak için bilinçdışı olarak kullandığı yollardır. Gerçeği çarpıtarak bireyi rahatlatırlar.
Bastırma, kaygı veren düşünce ve isteklerin bilinçten uzaklaştırılıp bilinçdışına itilmesidir. Tüm savunmaların temeli sayılır.
Yansıtmada birey kabul edemediği duygu ve isteklerini başkalarına mal eder. Kendi öfkesini karşısındakine atfetmesi buna örnektir.
Yer değiştirmede duygular asıl hedefe değil daha güvenli bir nesneye yöneltilir. Patrona kızıp evde bağırmak buna örnektir.
Yüceltme, toplumca kabul görmeyen dürtülerin kabul edilebilir etkinliklere yönlendirilmesidir. En sağlıklı savunma biçimi kabul edilir.
Gerilemede birey stres karşısında daha önceki gelişim dönemine ait çocuksu davranışlara döner. Küskünlükle somurtmak buna örnektir.
Karşıt tepkide birey gerçek duygusunun tam tersini abartılı biçimde sergiler. Sevmediği kişiye aşırı ilgi göstermesi buna örnektir.
Ödünlemede birey bir alandaki eksikliğini başka bir alanda başarılı olarak kapatır. Zayıf öğrencinin sporda öne çıkması buna örnektir.
Mantığa bürümede birey başarısızlığını akla yatkın bahanelerle açıklar. Sınavı kazanamayanın soruların hatalı olduğunu söylemesi örnektir.
İnkârda birey acı veren gerçeği yok sayar. Özdeşleşmede ise başkasının özelliklerini benimseyerek kaygısını azaltır ve değer kazanır.
Yaklaşma-kaçınma çatışması, aynı hedefin hem olumlu (iyi iş) hem de olumsuz (taşınma zorluğu) yönleri barındırması nedeniyle yaşanır.
Mantığa bürünme, başarısızlık veya kabul edilemez davranışlara toplumca kabul edilebilir mantıklı kılıflar aramaktır.
Savunma mekanizmaları, egonun kendini aşırı kaygıdan korumak için bilinçdışı olarak başvurduğu zihinsel stratejilerdir.
Yüceltme, kabul görmeyen ilkel dürtülerin (saldırganlık) toplumca yararlı kabul edilen bir işe (marangozluk) dönüştürülmesidir.
İnkar, acı veren dayanılmaz gerçeklerin zihin tarafından yok sayılması ve kabul edilmemesidir.
Kelly'nin Kişisel Kurgular Kuramı'na göre, her insan dünyayı test eden bir bilim insanı gibi kendi bilişsel kurgularını üretir.
Mantığa bürünme, başarısızlık veya kabul edilemez davranışlara toplumca kabul edilebilir mantıklı kılıflar aramaktır.
Yön değiştirme, tepkinin asıl hedefinden alınıp daha az tehdit edici daha kolay bir hedefe yöneltilmesidir.
Bastırma, istenmeyen gerilimleri bilinçdışına itse de bu dürtüler rüyalar ve dil sürçmeleriyle sızmaya devam eder.
Dışsal denetim odağı olan bireyler, kaderci bir yaklaşımla eylemlerinin sonuçlarını dışsal faktörlere bağlar.
Olgunlaşma, organların kendilerinden beklenen eylemleri yapabilecek biyolojik seviyeye ulaşmasıdır.
Gerileme, bireyin kaygı karşısında daha ilkel ve gelişimsel olarak eski yaş dönemlerine ait davranış kalıplarına dönmesidir.
Yüceltme, toplumca onaylanmayan ilkel dürtülerin (saldırganlık), yararlı ve prestijli alanlara aktarılmasıdır.
Saldırganlık, hedefe ulaşması engellenen organizmanın gösterdiği en yaygın ve en ilkel tepki biçimidir.
Karşıt tepki geliştirmede, bilinçdışı olarak hissedilen olumsuz duygunun tam tersi aşırı bir abartıyla bilince yansıtılır.
Kişilik ve ruh sağlığı (savunma mekanizmaları) çalışırken ana odak kavram, kuram ve örnek ayrımı kurmaktır; önce kavramı, sonra tipik soru dilini ayır.