Konunun en kritik bilgileri — hızlı tekrar için.
Vurgulu ön ek ana cümlede fiilden ayrılıp sona gider: 'aufstehen' → 'Ich stehe früh auf.' Yan cümlede ise birleşik kalır.
be-, emp-, ent-, er-, ge-, ver-, zer- ön ekleri vurgusuzdur ve ayrılmaz: 'verstehen' → 'Ich verstehe dich.' Partizip'te 'ge-' almazlar: 'verstanden'.
Gerçek dışı istek ve varsayımlar için kullanılır: 'Wenn ich Zeit hätte, würde ich reisen.' (Vaktim olsaydı seyahat ederdim.) 'würde + Infinitiv' yaygın kalıptır.
Başkasının sözünü aktarırken kullanılır: 'Er sagt, er habe keine Zeit.' (Vakti olmadığını söylüyor.) Gazete dilinde sıktır.
'werden + Partizip II' ile kurulur: 'Das Haus wird gebaut.' (Ev inşa ediliyor.) Eylemi kimin yaptığı 'von' ile belirtilir: 'von den Arbeitern'.
Vorgangspassiv 'werden' ile eylemi anlatır: 'Die Tür wird geöffnet.' Zustandspassiv 'sein' ile sonucu anlatır: 'Die Tür ist geöffnet.' (Kapı açık.)
İlgi zamiri ismin cinsine ve cümledeki durumuna göre çekilir: 'Der Mann, der dort steht.' / 'Das Buch, das ich lese.' Fiil sona gider.
'wegen' (yüzünden), 'trotz' (rağmen), 'während' (esnasında), 'aufgrund' (nedeniyle) Genitiv ister: 'trotz des Regens' (yağmura rağmen).
Sıfatın eki, önündeki artikele ve ismin durumuna göre değişir: 'ein guter Freund' (belirsiz), 'der gute Freund' (belirli). Artikelsizse güçlü çekim.
Bazı eril isimler Nominativ dışında '-(e)n' alır: 'der Student' → 'den Studenten', 'des Studenten'. Aynı grupta: Junge, Kollege, Mensch.
'obwohl' yan cümle bağlacıdır, fiili sona atar: 'Obwohl es regnet, gehe ich.' 'trotzdem' ana cümle zarfıdır: 'Es regnet, trotzdem gehe ich.'
İkisi de 'çünkü' anlamındadır. 'weil' fiili sona atar: 'Ich bleibe, weil ich krank bin.' 'denn' söz dizimini bozmaz: 'Ich bleibe, denn ich bin krank.'
in, an, auf, über gibi edatlar hareket varsa Akkusativ, yer varsa Dativ ister: 'Ich gehe in die Schule.' (hareket) / 'Ich bin in der Schule.' (yer).
Özneye dönen fiiller 'sich' ile kullanılır: 'sich freuen' (sevinmek) → 'Ich freue mich.' Bazıları Dativ ister: 'Ich merke mir das.'
Bazı fiiller sabit edatla gelir ve edat durumu belirler: 'warten auf + Akkusativ' (beklemek), 'denken an + Akkusativ' (düşünmek), 'teilnehmen an + Dativ'.
Amaç bildirmek için 'um...zu + Infinitiv': 'Ich lerne, um die Prüfung zu bestehen.' (Sınavı geçmek için çalışıyorum.) Öznesi aynı olmalıdır.
Geçmişte gerçekleşmemiş dilekler için 'hätte/wäre + Partizip II': 'Wenn ich gelernt hätte, hätte ich bestanden.' (Çalışsaydım geçerdim.)
Partizip I etkin anlam verir: 'das lachende Kind' (gülen çocuk). Partizip II edilgen/bitmiş: 'das gekochte Ei' (pişmiş yumurta). İkisi de sıfat gibi çekilir.
Futur I 'werden + Infinitiv': 'Ich werde kommen.' Futur II tamamlanmış gelecek için 'werden + Partizip II + haben/sein': 'Er wird angekommen sein.'
Bazı sıfatlar düzensiz karşılaştırılır: 'gut → besser → am besten', 'viel → mehr → am meisten', 'hoch → höher → am höchsten', 'gern → lieber → am liebsten'.
Modal fiiller tahmin/söylenti bildirebilir: 'Er muss krank sein.' (Hasta olmalı - güçlü tahmin.) 'Sie soll reich sein.' (Zenginmiş - söylentiye göre.)
'dass', 'weil', 'wenn' gibi bağlaçlı yan cümlelerde çekimli fiil en sona gider: 'Ich weiß, dass er heute kommt.' (Bugün geleceğini biliyorum.)
'lassen' 'bir işi yaptırmak' veya 'izin vermek' anlamı taşır: 'Ich lasse mein Auto reparieren.' (Arabamı tamir ettiriyorum.) Mastar 'zu'suz gelir.
'entweder...oder' (ya...ya da), 'weder...noch' (ne...ne), 'sowohl...als auch' (hem...hem), 'je...desto' (ne kadar...o kadar) ikili kullanılır.